2026-01-01
تصور کنید که با دقت در حال ساخت یک سیستم خلاء هستید که باید کاملاً مهر و موم شده باشد، اما به طور مداوم در دستیابی به سطح خلاء مورد نظر شکست می خورد. مانند یک زیردریایی با طراحی دقیق که در لحظات حساس نشت می کند، این سناریوی ناامیدکننده اغلب به یک مقصر برمی گردد: نشت گاز.
در کاربردهای صنعتی و علمی - از خود سیستم های خلاء گرفته تا اجزای خودرو و تبرید - یکپارچگی هوا ضروری است. مهندسان باتجربه می دانند که عبارات ساده ای مانند "بدون نشت قابل تشخیص" یا "نرخ نشت صفر" به عنوان معیارهای پذیرش کافی نیستند. مشخصات مناسب باید به وضوح نرخ های نشت مجاز را تحت شرایط خاص تعریف کند، با سطوح قابل قبول که بسته به کاربرد متفاوت است.
نشت دقیقاً چیست؟
نشت نشان دهنده نقض یک مانع مواد است که اجازه می دهد جامدات، مایعات یا گازها به طور ناخواسته عبور کنند.
نشت ها بسته به مواد و انواع اتصال به اشکال مختلف ظاهر می شوند. درک این دسته ها به عیب یابی کمک می کند:
هفت نوع نشت رایج
علاوه بر این,نفوذ—انتشار گاز از طریق موادی مانند شیلنگ های لاستیکی—از نظر فنی نشت نیست، اما بر عملکرد خلاء تأثیر می گذارد.
کمیت سازی نشت: استاندارد نرخ نشت
آب بندی هرمتیک مطلق غیر عملی و غیر ضروری است. عامل حیاتی حفظ نرخ نشت به اندازه کافی کم برای حفظ الزامات فشار عملیاتی است. این رابطه به صورت زیر کمیت می شود:
نرخ نشت (qL) = 1 mbar·l/sبه این معنی: در یک ظرف مهر و موم شده 1 لیتری، فشار در هر ثانیه 1 mbar افزایش/کاهش می یابد.
برای سیستم های خلاء بالا، معیارهای عملی عبارتند از:
تشخیص نشت: مکان در مقابل اندازه گیری
تست نشت دو هدف اصلی را دنبال می کند:
روش ها بسته به شرایط فشار متفاوت است:
نرخ انتشار بالای هلیوم آن را برای تشخیص نشت حساس ایده آل می کند، با آشکارسازهای مدرن که قادر به شناسایی نشت هایی به کوچکی 1 Å (10-10m) در قطر هستند.
هنگامی که سیستم های خلاء عملکرد ضعیفی دارند، دو علت احتمالی وجود دارد: نشت های واقعی یا گاز زدایی از سطوح. طیف سنجی جرمی یا تست های افزایش فشار زمان بندی شده به تمایز بین آنها کمک می کند، با آشکارسازهای نشت هلیوم که مکان یابی سریع را ارائه می دهند.
درخواست خود را به طور مستقیم به ما بفرستید